Je hebt eigenlijk geen lichamelijke honger, maar na een stressvolle werkdag ligt die zak chips ineens toch open. Of je merkt dat je bij verdriet, verveling of spanning vaker naar eten grijpt. Dit wordt vaak emotioneel eten genoemd.
Af en toe eten omdat iets lekker of gezellig is, is heel normaal. We eten immers niet uitsluitend omdat ons lichaam energie nodig heeft. Eten heeft ook een sociale, culturele en emotionele functie.
Het wordt vooral relevant wanneer eten regelmatig een manier wordt om met vervelende emoties om te gaan en je merkt dat je er weinig controle over hebt. Tijdens het afvallen kan dat frustrerend zijn: overdag gaat het misschien prima, maar op moeilijke momenten vervallen goede voornemens steeds opnieuw.
Het antwoord is meestal niet om nóg strengere regels voor jezelf te maken. Het helpt meer om te begrijpen wanneer en waarom je eet, welke patronen daarbij ontstaan en welke andere manieren je kunt ontwikkelen om met emoties om te gaan.
Ook bij gebruik van afslankmedicatie blijft dit belangrijk. Medicatie kan lichamelijke honger en eetlust verminderen, maar neemt niet automatisch alle gewoonten of emotionele redenen om te eten weg.
In het kort
Emotioneel eten betekent dat emoties een belangrijke aanleiding vormen om te eten, zonder dat lichamelijke honger de belangrijkste reden is.
Stress is een bekende aanleiding, maar ook verveling, verdriet, eenzaamheid, frustratie en zelfs positieve emoties kunnen een rol spelen.
Af en toe emotioneel eten is normaal en betekent niet automatisch dat je een eetstoornis hebt.
Emotionele trek ontstaat vaak relatief plotseling en kan gericht zijn op specifieke voedingsmiddelen.
Lichamelijke honger bouwt meestal geleidelijker op en kan met verschillende soorten voeding worden gestild.
Strenge dieetregels kunnen bij sommige mensen juist bijdragen aan een patroon van restrictie, controleverlies en schuldgevoel.
Een eetdagboek waarin je ook honger, emoties en omstandigheden noteert kan helpen patronen te herkennen.
Het doel hoeft niet te zijn om nooit meer vanuit emotie te eten, maar om meer keuze te krijgen in hoe je op emoties reageert.
GLP-1-medicatie kan lichamelijke honger verminderen, maar emotionele en aangeleerde eetpatronen kunnen blijven bestaan.
Regelmatige eetbuien waarbij je controleverlies ervaart verdienen extra aandacht en kunnen reden zijn om professionele hulp te zoeken.
Inhoudsopgave
Wat is emotioneel eten?
Waarom eten we als we geen honger hebben?
Wat is het verschil tussen emotionele trek en lichamelijke honger?
Welke emoties kunnen emotioneel eten uitlokken?
Waarom zorgt stress soms voor meer eten?
Hoe ontstaat een patroon van emotioneel eten?
Waarom streng lijnen het probleem soms groter maakt
Is emotioneel eten hetzelfde als een eetbui?
Hoe herken je jouw eigen triggers?
Wat kun je doen als je emotioneel wilt eten?
Moet je ongezond eten uit huis halen?
Hoe zit het met emotioneel eten en GLP-1-medicatie?
Kan afslankmedicatie emotioneel eten verminderen?
Wanneer is professionele hulp verstandig?
Veelgestelde vragen
Conclusie
Wat is emotioneel eten?
Er bestaat geen moment waarop we uitsluitend eten vanwege een lege energietank.
Lichamelijke honger is één reden om te eten, maar zeker niet de enige.
We eten bijvoorbeeld ook omdat:
iets lekker ruikt;
anderen eten;
het etenstijd is;
er eten voor ons staat;
we iets vieren;
we onszelf willen belonen;
we ons vervelen;
we gespannen of verdrietig zijn.
Wanneer emoties een belangrijke aanleiding zijn om te gaan eten, spreken we vaak van emotioneel eten.
Het eten kan daarbij tijdelijk een prettig gevoel geven, afleiding bieden of spanning verminderen.
Dat maakt emotioneel eten begrijpelijk.
Het betekent ook niet automatisch dat er iets mis is. Een stuk taart eten omdat je iets te vieren hebt of chocolade nemen na een vervelende dag is op zichzelf geen medisch probleem.
Het wordt vooral relevant wanneer het vaak gebeurt, tot overeten leidt of het gevoel ontstaat dat je nauwelijks anders op bepaalde emoties kunt reageren.
Waarom eten we als we geen honger hebben?
Onze hersenen zijn gevoelig voor eten.
Dat is logisch. Gedurende een groot deel van de menselijke geschiedenis was voldoende voedsel immers niet vanzelfsprekend.
Eten kan bovendien het beloningssysteem in onze hersenen activeren. Vooral smakelijke producten die rijk zijn aan vet, suiker of een combinatie daarvan kunnen aantrekkelijk zijn, ook wanneer er geen grote lichamelijke behoefte aan energie bestaat.
Daar komt onze omgeving nog bij.
Eten is vrijwel overal beschikbaar:
in de supermarkt;
op het werk;
tijdens sociale gelegenheden;
bij het tankstation;
via bezorgapps;
thuis in de kast.
Je hoeft tegenwoordig dus nauwelijks lichamelijke honger te ervaren om met eten geconfronteerd te worden.
Daarom is het nuttig onderscheid te maken tussen honger, trek en eetlust.
Meer hierover lees je in Wat is het verschil tussen honger, trek en eetlust?.
Wat is het verschil tussen emotionele trek en lichamelijke honger?
Er bestaat geen perfecte test waarmee je beide altijd van elkaar kunt onderscheiden.
Toch zijn er kenmerken die kunnen helpen.
Lichamelijke honger
Lichamelijke honger:
ontstaat meestal geleidelijk;
neemt toe naarmate je langer niet hebt gegeten;
kan gepaard gaan met een leeg gevoel in de maag;
kan meestal met verschillende soorten voeding worden gestild;
neemt na een voldoende grote maaltijd weer af.
Emotionele trek
Emotionele trek:
kan vrij plotseling ontstaan;
volgt soms direct op een gebeurtenis of emotie;
is regelmatig gericht op een specifiek product;
kan ontstaan terwijl je kort geleden nog hebt gegeten;
verdwijnt niet altijd doordat je lichamelijk verzadigd raakt.
Een voorbeeld:
Wanneer je na zes uur zonder eten denkt: ik heb echt zin in avondeten, speelt lichamelijke honger waarschijnlijk een belangrijke rol.
Heb je net gegeten en denk je na een vervelende e-mail ineens: ik moet nu chocolade hebben, dan is het interessant om te onderzoeken of er iets anders meespeelt.
Maar ook hier geldt: het hoeft niet óf lichamelijke honger óf emotie te zijn.
Beide kunnen tegelijkertijd aanwezig zijn.
Welke emoties kunnen emotioneel eten uitlokken?
Bij emotioneel eten wordt vaak direct aan verdriet gedacht.
In werkelijkheid kunnen allerlei emoties en situaties een rol spelen.
Denk aan:
stress;
verveling;
frustratie;
boosheid;
verdriet;
eenzaamheid;
onzekerheid;
spanning;
vermoeidheid.
Maar ook positieve emoties kunnen eetgedrag beïnvloeden.
We eten bijvoorbeeld bij verjaardagen, feestdagen, vakanties en andere gezellige momenten vaak meer dan nodig is om lichamelijke honger te stillen.
Dat is niet automatisch ongezond.
Het gaat vooral om de vraag of er een patroon ontstaat dat je gezondheid of je doel om gewicht te verliezen structureel in de weg staat.
Waarom zorgt stress soms voor meer eten?
In het vorige artikel besprak ik uitgebreid hoe stress invloed kan hebben op afvallen.
Stress zorgt niet simpelweg via cortisol voor gewichtstoename. De relatie is veel complexer.
Langdurige stress kan bijvoorbeeld invloed hebben op:
eetlust;
voedselkeuzes;
slaap;
alcoholgebruik;
lichamelijke activiteit;
dagelijkse routines.
Voor sommige mensen wordt eten bovendien een aangeleerde manier om spanning te verminderen.
Na verloop van tijd kan een patroon ontstaan:
stress → eten → tijdelijk prettig gevoel
Wanneer dit vaak wordt herhaald, kan het steeds automatischer worden.
Meer hierover lees je in Stress en afvallen: wat is het verband?.
Hoe ontstaat een patroon van emotioneel eten?
Gewoonten ontstaan door herhaling.
Stel dat je iedere avond na een drukke werkdag op de bank gaat zitten en iets lekkers pakt.
Aanvankelijk maak je daar misschien bewust een keuze voor.
Maar wanneer dezelfde combinatie vaak wordt herhaald — thuiskomen, bank, televisie, snack — kan het gedrag steeds automatischer worden.
Op een gegeven moment hoef je nauwelijks meer na te denken.
Hetzelfde kan gebeuren met emoties.
Je hersenen leren als het ware:
“Als ik me zo voel, helpt eten.”
Het eten verandert de oorzaak van de stress, frustratie of verveling meestal niet. Maar het kan wel kortdurend prettig of afleidend zijn.
Daardoor wordt het gedrag beloond en neemt de kans toe dat je de volgende keer hetzelfde doet.
Dat betekent ook dat verandering meestal meer vraagt dan alleen:
“Vanaf morgen doe ik dit niet meer.”
Waarom streng lijnen het probleem soms groter maakt
Wanneer emotioneel eten het afvallen in de weg staat, lijkt een logisch antwoord misschien om strengere regels te maken.
Geen chocolade meer.
Geen snacks.
Geen brood.
Na acht uur niets meer eten.
Alleen nog 'gezond' eten.
Dat kan tijdelijk een gevoel van controle geven.
Maar zeer rigide voedingsregels kunnen ook een alles-of-niets-patroon versterken.
Je eet bijvoorbeeld één koekje terwijl dat volgens je eigen regels niet mocht.
Vervolgens denk je:
“Nu heb ik het toch verpest.”
En één koekje wordt een hele verpakking.
Daarna ontstaat schuldgevoel en de volgende dag probeer je nóg strenger te eten.
Zo kan een cyclus ontstaan van:
streng beperken → controleverlies → schuldgevoel → opnieuw streng beperken.
Een gezond voedingspatroon hoeft niet perfect te zijn.
Lees hierover ook Gezond eten tijdens het afvallen: waar begin je?.
Is emotioneel eten hetzelfde als een eetbui?
Nee.
Dat onderscheid is belangrijk.
Je kunt vanuit emotie iets eten zonder dat sprake is van een eetbui.
Bij een eetbui wordt in relatief korte tijd een grote hoeveelheid voedsel gegeten waarbij iemand het gevoel heeft de controle over het eten kwijt te zijn.
Wanneer dergelijke eetbuien regelmatig voorkomen en gepaard gaan met duidelijke lijdensdruk, kan sprake zijn van een eetstoornis, zoals een binge-eating disorder.
Dat is iets anders dan af en toe een zak chips leegeten na een vervelende dag.
Wanneer je regelmatig controleverlies ervaart tijdens het eten, is het verstandig dit serieus te nemen en met je huisarts of behandelaar te bespreken.
Hoe herken je jouw eigen triggers?
Voordat je een patroon kunt veranderen, moet je meestal eerst weten wanneer het optreedt.
Een eetdagboek kan daarbij helpen.
Maar noteer dan niet alleen wat je eet.
Schrijf bijvoorbeeld gedurende één of twee weken op:
hoe laat je at;
wat je at;
hoeveel lichamelijke honger je vooraf had;
wat je op dat moment voelde;
wat er vlak daarvoor gebeurde;
waar je was;
met wie je was;
wat je na het eten voelde.
Je hoeft hierbij niet ieder grammetje voeding te wegen.
Het doel is in eerste instantie patronen herkennen.
Misschien ontdek je bijvoorbeeld dat je vooral snackt:
na een slechte werkdag;
wanneer je alleen thuis bent;
tijdens televisie kijken;
na een korte nacht;
wanneer je maaltijden overslaat;
op zondagavond uit verveling.
Dat geeft veel meer informatie dan simpelweg constateren dat je 'te veel discipline mist'.
De rol van slaap
Ook slaap kan een rol spelen.
Na onvoldoende slaap kan de eetlust veranderen en kan energierijk eten aantrekkelijker worden. Tegelijkertijd kan vermoeidheid het moeilijker maken om bewust met gewoonten om te gaan.
Wanneer emotioneel eten vooral 's avonds voorkomt, is het daarom zinvol ook naar slaap en vermoeidheid te kijken.
Lees hierover Slaap en afvallen: wat is werkelijk het verband?.
Wat kun je doen als je emotioneel wilt eten?
Het doel hoeft niet te zijn dat je nooit meer vanuit emotie eet.
Dat is voor veel mensen niet realistisch en ook niet noodzakelijk.
Veel belangrijker is dat er ruimte ontstaat tussen de aanleiding en je reactie.
1. Herken wat er gebeurt
Probeer op het moment dat de trek ontstaat kort stil te staan bij de vraag:
Heb ik lichamelijke honger, of speelt er iets anders?
Je hoeft de trek daarmee niet onmiddellijk weg te krijgen.
Alleen herkennen wat er gebeurt, is al een eerste stap.
2. Benoem de emotie
Vraag jezelf af:
Wat voel ik eigenlijk?
Bijvoorbeeld:
ik ben gestrest;
ik verveel me;
ik ben boos;
ik ben teleurgesteld;
ik ben moe.
Een vaag gevoel van “ik wil iets eten” krijgt daarmee meer context.
3. Stel het eten eventueel even uit
Je kunt bijvoorbeeld besluiten tien minuten te wachten.
Niet als verbod.
Maar als experiment.
Doe in die tien minuten iets anders en kijk vervolgens opnieuw of je nog steeds wilt eten.
Wil je dat nog steeds? Dan kun je er alsnog bewust voor kiezen.
Het doel is niet jezelf eten te verbieden, maar automatisch gedrag minder automatisch te maken.
4. Zoek een reactie die bij de behoefte past
Als je daadwerkelijk honger hebt, is eten een logische oplossing.
Maar als je je verveelt, helpt eten maar kort tegen verveling.
En wanneer je gestrest bent, lost een snack de oorzaak van die stress meestal niet op.
Andere mogelijkheden kunnen bijvoorbeeld zijn:
een wandeling maken;
iemand bellen;
douchen;
muziek luisteren;
lezen;
sporten;
even naar buiten gaan;
een ontspanningsoefening doen.
Welke strategie werkt, verschilt per persoon én per emotie.
5. Eet voldoende tijdens je normale maaltijden
Niet iedere avondtrek is emotioneel.
Wanneer je overdag extreem weinig eet om zo snel mogelijk af te vallen, is het niet vreemd dat je 's avonds veel honger krijgt.
Een te groot calorietekort kan daardoor moeilijk vol te houden zijn.
Meer hierover lees je in Hoe groot moet een calorietekort zijn om verantwoord af te vallen?.
Ook voldoende eiwit kan bijdragen aan een volwaardig voedingspatroon tijdens gewichtsverlies. Lees hiervoor Hoeveel eiwit heb je nodig tijdens het afvallen?.
Moet je ongezond eten uit huis halen?
Dat hangt ervan af.
Je omgeving beïnvloedt je gedrag. Wanneer er voortdurend een open schaal snoep naast je ligt, word je vaker aan eten herinnerd dan wanneer die er niet staat.
Het kan daarom verstandig zijn om producten waarmee je vaak controleverlies ervaart niet standaard in grote hoeveelheden binnen handbereik te hebben.
Maar het doel hoeft niet te zijn om je huis volledig 'verboden-voedsel-vrij' te maken.
Voor sommige mensen maakt een streng verbod een voedingsmiddel juist aantrekkelijker.
Een praktischere aanpak kan bijvoorbeeld zijn:
koop kleinere verpakkingen;
leg snacks niet voortdurend in het zicht;
zorg dat gezonde opties gemakkelijk beschikbaar zijn;
eet bewust uit een schaaltje in plaats van rechtstreeks uit een grote verpakking.
Je verandert daarmee de omgeving, in plaats van iedere keer volledig op wilskracht te vertrouwen.
Hoe zit het met emotioneel eten en GLP-1-medicatie?
Medicijnen die aangrijpen op GLP-1 kunnen de eetlust beïnvloeden.
Wegovy bevat semaglutide en is geregistreerd voor gewichtsverlies bij daarvoor geschikte patiënten.
Mounjaro bevat tirzepatide en werkt via zowel GIP- als GLP-1-receptoren.
Ozempic en Rybelsus bevatten eveneens semaglutide, maar is geregistreerd voor de behandeling van diabetes mellitus type 2.
Een overzicht van de verschillende middelen vind je op de pagina Medicijnen.
Deze medicijnen kunnen onder andere:
honger verminderen;
verzadiging vergroten;
de voedselinname verminderen.
Maar mensen eten niet uitsluitend vanwege lichamelijke honger.
Je kunt ook tijdens een behandeling nog steeds eten omdat je:
gestrest bent;
iets viert;
je verveelt;
gewend bent om op een bepaald moment te eten;
eten als troost gebruikt.
Daarom blijft aandacht voor eetgedrag relevant.
Kan afslankmedicatie emotioneel eten verminderen?
Dat verschilt waarschijnlijk per persoon.
Wanneer lichamelijke honger en voortdurende gedachten aan eten sterk afnemen, kan iemand meer ruimte ervaren om andere eetpatronen te veranderen.
Maar medicatie is geen specifieke behandeling voor emotioneel eten.
Een belangrijk onderscheid is:
minder behoefte voelen om te eten
is niet hetzelfde als
geleerd hebben om anders met emoties om te gaan.
Daarom zie ik medicatie en leefstijl niet als twee concurrerende behandelingen.
Wanneer medicatie medisch passend is, kan het onderdeel zijn van een bredere aanpak waarin ook aandacht bestaat voor voeding, beweging, slaap en gedrag.
Meer daarover lees je op de pagina Leefstijl en in Waarom leefstijl het verschil maakt bij afvallen.
Wat als je na het afvallen weer meer trek krijgt?
Dit is een belangrijk punt.
Na gewichtsverlies reageert het lichaam met biologische aanpassingen die gewichtstoename kunnen bevorderen. De eetlust kan bijvoorbeeld toenemen.
Dat is één van de redenen waarom obesitas tegenwoordig als een chronische, recidiverende aandoening wordt gezien.
Wanneer iemand stopt met effectieve medicamenteuze behandeling kan de eetlust bovendien weer toenemen en wordt gewichtstoename regelmatig gezien.
Oude eetgewoonten kunnen dan opnieuw belangrijker worden.
Het ontwikkelen van vaardigheden om lichamelijke honger, gewoonten en emotionele trek van elkaar te onderscheiden kan daarom ook relevant zijn voor gewichtsbehoud op langere termijn.
Wanneer is professionele hulp verstandig?
Emotioneel eten is niet automatisch een psychische aandoening.
Maar zoek professionele hulp wanneer je bijvoorbeeld:
regelmatig eetbuien hebt;
tijdens het eten vaak controleverlies ervaart;
eten gebruikt om ernstige emoties te onderdrukken;
veel schaamte of schuldgevoel rond eten ervaart;
eten compenseert door braken, laxeren, vasten of extreem sporten;
voortdurend bezig bent met eten en gewicht;
merkt dat je eetgedrag je dagelijks functioneren beïnvloedt.
Je huisarts kan helpen beoordelen welke ondersteuning passend is.
Bij verdenking op een eetstoornis is alleen proberen verder af te vallen niet altijd de juiste eerste stap.
Veelgestelde vragen
Wat is emotioneel eten?
Bij emotioneel eten spelen emoties een belangrijke rol bij de aanleiding om te eten, terwijl lichamelijke honger niet noodzakelijk de belangrijkste reden is.
Hoe weet ik of ik emotioneel eet?
Let vooral op het patroon.
Ontstaat trek bijvoorbeeld steeds na stress, verveling, frustratie of verdriet terwijl je lichamelijk nauwelijks honger hebt? Dan kan emotioneel eten een rol spelen.
Is emotioneel eten slecht?
Niet automatisch.
Vrijwel iedereen eet soms om andere redenen dan lichamelijke honger. Het wordt vooral een probleem wanneer het vaak gebeurt, tot controleverlies leidt of je gezondheid en dagelijks functioneren beïnvloedt.
Wat is het verschil tussen honger en emotionele trek?
Lichamelijke honger ontstaat meestal geleidelijk en kan met verschillende voedingsmiddelen worden gestild.
Emotionele trek kan plotseling ontstaan, gekoppeld zijn aan een emotie en sterk gericht zijn op een bepaald voedingsmiddel.
Dit onderscheid is niet altijd zwart-wit.
Is emotioneel eten een eetstoornis?
Nee.
Emotioneel eten is op zichzelf geen diagnose van een eetstoornis.
Regelmatige eetbuien met controleverlies kunnen wel passen bij een eetbuistoornis en verdienen professionele beoordeling.
Helpt GLP-1-medicatie tegen emotioneel eten?
GLP-1-gerelateerde medicatie kan lichamelijke honger en eetlust verminderen, maar is geen specifieke behandeling voor emotioneel eten.
Aangeleerde of emotionele redenen om te eten kunnen ook tijdens behandeling aanwezig blijven.
Waarom eet ik vooral 's avonds te veel?
Daar kunnen verschillende redenen voor zijn.
Misschien heb je overdag te weinig gegeten, ben je 's avonds vermoeid, speelt stress een rol of is snacken tijdens televisie kijken een vaste gewoonte geworden.
Kijk daarom naar het hele patroon gedurende de dag.
Moet ik chocolade en chips volledig vermijden?
Niet noodzakelijk.
Een volledig verbod is voor veel mensen niet nodig en kan bij sommigen juist een alles-of-niets-patroon versterken.
Wel kan het helpen je omgeving zo in te richten dat je niet voortdurend wordt blootgesteld aan producten waarmee je moeilijk maat kunt houden.
Wat moet ik doen als ik een keer te veel heb gegeten?
Probeer niet te compenseren met extreem weinig eten.
Pak bij de volgende maaltijd je normale patroon weer op.
Eén avond bepaalt niet het resultaat van een behandeling; het patroon over langere tijd is veel belangrijker.
Conclusie
Emotioneel eten betekent niet simpelweg dat je te weinig discipline hebt.
Ons eetgedrag wordt beïnvloed door lichamelijke honger, gewoonten, omgeving, beloning, sociale situaties én emoties.
Stress, verdriet, verveling of vermoeidheid kunnen daardoor aanleiding worden om te eten terwijl je lichaam op dat moment niet noodzakelijk extra energie nodig heeft.
Het doel hoeft niet te zijn om nooit meer emotioneel te eten.
Veel nuttiger is om te leren herkennen:
Wanneer wil ik eten? Waarom wil ik eten? En welke keuze wil ik vervolgens maken?
Een eetdagboek, regelmatige maaltijden, voldoende slaap, een minder verleidelijke voedselomgeving en alternatieve manieren om met stress of emoties om te gaan kunnen daarbij helpen.
En wanneer sprake is van terugkerende eetbuien of controleverlies is het verstandig professionele hulp te zoeken.
Ook tijdens behandeling met afslankmedicatie blijft dit relevant. Minder lichamelijke honger betekent namelijk niet automatisch dat gewoonten en emoties geen invloed meer hebben op je eetgedrag.
Persoonlijke begeleiding bij afvallen
Bij Afvallen met dokter Danny kijk ik daarom niet alleen naar hoeveel kilo iemand verliest.
Overgewicht en obesitas zijn complexe aandoeningen waarbij biologische, gedragsmatige en omgevingsfactoren samenkomen. Wanneer medicamenteuze ondersteuning medisch passend is, blijven voeding, beweging, slaap, spierbehoud en eetgedrag onderdeel van de behandeling.
Wil je weten of medicamenteuze ondersteuning bij jouw situatie zou kunnen passen?
Start de online vragenlijst en maak daarna een afspraak voor een vrijblijvende intake.
Wil je eerst meer weten over mijn achtergrond als arts? Lees meer over dokter Danny.
Of bekijk het overzicht van afslankmedicatie.
Gerelateerde artikelen
Wat is het verschil tussen honger, trek en eetlust?
Leer lichamelijke honger, trek en eetlust beter van elkaar onderscheiden.
Stress en afvallen: wat is het verband?
Over stress, cortisol, eetgedrag en waarom stress afvallen moeilijker kan maken.
Slaap en afvallen: wat is werkelijk het verband?
Waarom onvoldoende slaap invloed kan hebben op honger, voedselkeuzes en gewichtsregulatie.
Waarom leefstijl het verschil maakt bij afvallen
Waarom medicatie en leefstijl elkaar niet hoeven uit te sluiten.
Gezond eten tijdens het afvallen: waar begin je?
Praktische uitgangspunten voor een gezond voedingspatroon dat je kunt volhouden.
Hoe groot moet een calorietekort zijn om verantwoord af te vallen?
Waarom sneller en strenger niet automatisch beter is.
Hoeveel eiwit heb je nodig tijdens het afvallen?
Over eiwitbehoefte, verzadiging en behoud van spiermassa.
Afvallen zonder spierverlies
Hoe voeding, krachttraining en afvaltempo kunnen bijdragen aan behoud van spiermassa.
Hoeveel moet je bewegen tijdens het afvallen?
Hoe beweging bijdraagt aan gezondheid en gewichtsbeheersing.
Bronnen
Nederlandse Huisartsen Genootschap. NHG-Standaard Obesitas. Actuele versie.
World Health Organization. Obesity and overweight. WHO.
Macht M. How emotions affect eating: a five-way model. Appetite. 2008;50(1):1–11.
van Strien T. Causes of emotional eating and matched treatment of obesity. Current Diabetes Reports. 2018;18:35.
Adam TC, Epel ES. Stress, eating and the reward system. Physiology & Behavior. 2007;91(4):449–458.
Torres SJ, Nowson CA. Relationship between stress, eating behavior, and obesity. Nutrition. 2007;23(11–12):887–894.
Gibson EL. The psychobiology of comfort eating: implications for neuropharmacological interventions. Behavioural Pharmacology. 2012;23(5–6):442–460.
National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Eating disorders: recognition and treatment (NG69). Actuele versie.
European Medicines Agency. Actuele productinformatie van Wegovy (semaglutide) en Mounjaro (tirzepatide).