Hoe werkt tirzepatide bij gewichtsverlies?
Tirzepatide is een geneesmiddel dat zowel de GIP- als de GLP-1-receptor activeert. Deze receptoren zijn betrokken bij onder andere de regulatie van de bloedsuiker, eetlust en energie-inname.
In de Europese Unie is tirzepatide onder de merknaam Mounjaro geregistreerd voor de behandeling van diabetes mellitus type 2. Daarnaast is het middel geregistreerd voor gewichtsverlies. Het wordt daarbij gebruikt als aanvulling op een energiebeperkt voedingspatroon en meer lichaamsbeweging.
Onderzoek laat zien dat tirzepatide bij veel deelnemers tot relevant gewichtsverlies leidt. De reactie verschilt echter sterk per persoon. Tirzepatide kan bovendien, zoals alle medicatie, bijwerkingen en complicaties veroorzaken en is niet voor iedereen geschikt.
Wil je algemene informatie over de verschillende behandelopties? Bekijk dan het overzicht van medicijnen voor gewichtsverlies.
In het kort
Tirzepatide is een gecombineerde GIP/GLP-1-receptoragonist. Het activeert twee receptoren die betrokken zijn bij de verwerking van voedingsstoffen, bloedsuikerregulatie en eetlust.
Door invloed op onder andere de hersenen, alvleesklier en het maag-darmstelsel kan de eetlust en gemiddelde energie-inname afnemen. Hierdoor kan gewichtsverlies ontstaan.
In de SURMOUNT-1-studie verloren volwassenen zonder diabetes na 72 weken gemiddeld 15,0%, 19,5% en 20,9% van hun uitgangsgewicht bij respectievelijk 5, 10 en 15 mg tirzepatide. Dit waren groepsgemiddelden binnen een geselecteerde onderzoekspopulatie en geen persoonlijke voorspellingen.
Veelvoorkomende bijwerkingen zijn misselijkheid, diarree, braken, obstipatie en buikpijn. Ook ernstigere complicaties kunnen voorkomen.
Na het stoppen komt bij veel mensen een deel van het verloren gewicht terug.
Inhoudsopgave
Wat is tirzepatide?
Voor wie is tirzepatide geregistreerd?
Wat zijn GLP-1 en GIP?
Hoe werkt tirzepatide in het lichaam?
Effect op eetlust en verzadiging
Effect op de maaglediging
Effect op de alvleesklier en bloedsuiker
Indirect effect op de lever
Effect op vetmassa en spiermassa
Hoeveel gewicht verloren deelnemers in onderzoek?
Tirzepatide versus semaglutide
Waarom werkt tirzepatide niet bij iedereen hetzelfde?
Bijwerkingen en risico’s
Wat gebeurt er na het stoppen?
Veelgestelde vragen
Conclusie
Wat is tirzepatide?
Tirzepatide is een geneesmiddel dat behoort tot de zogenoemde incretine-gebaseerde behandelingen. Het is een gecombineerde GIP/GLP-1-receptoragonist.
Dat betekent dat tirzepatide twee verschillende receptoren activeert:
de receptor voor glucose-dependent insulinotropic polypeptide, afgekort GIP;
de receptor voor glucagon-like peptide-1, afgekort GLP-1.
GIP en GLP-1 zijn hormonen die het lichaam zelf na een maaltijd aanmaakt. Tirzepatide is niet hetzelfde als deze natuurlijke hormonen. Het geneesmiddel is zo ontwikkeld dat het veel langer in het lichaam actief blijft.
Tirzepatide wordt eenmaal per week via een injectie onder de huid toegediend. De dosis wordt doorgaans stapsgewijs opgebouwd om de kans op maag-darmklachten te beperken. De dosering en snelheid van opbouw worden afgestemd op de productinformatie, verdraagbaarheid en individuele situatie.
Voor wie is tirzepatide geregistreerd?
In de Europese Unie is tirzepatide geregistreerd voor gewichtsverlies bij volwassenen met:
een BMI van minimaal 30 kg/m²; of
een BMI vanaf 27 tot minder dan 30 kg/m² én ten minste één gewichtsgerelateerde aandoening.
Voorbeelden van gewichtsgerelateerde aandoeningen zijn:
hoge bloeddruk;
verhoogd cholesterol;
obstructieve slaapapneu;
hart- en vaatziekten;
prediabetes;
diabetes mellitus type 2.
Tirzepatide wordt gebruikt als aanvulling op een energiebeperkt voedingspatroon en meer lichaamsbeweging.
Een arts moet beoordelen of er een medische indicatie bestaat en of de verwachte voordelen opwegen tegen de mogelijke nadelen en risico’s.
Lees meer in: Wanneer kom je in aanmerking voor afslankmedicatie?
Wat zijn GLP-1 en GIP?
GLP-1 en GIP zijn lichaamseigen incretinehormonen. Ze worden na een maaltijd door gespecialiseerde cellen in de darm afgegeven.
Beide hormonen stimuleren glucoseafhankelijk de afgifte van insuline. Dit betekent dat hun effect op de insulineafgifte vooral optreedt wanneer de bloedsuiker verhoogd is.
GLP-1 is daarnaast betrokken bij:
de regulatie van honger en verzadiging;
remming van de glucagonafgifte bij een verhoogde bloedsuiker;
vertraging van de maaglediging;
beperking van de energie-inname.
De werking van GIP is complexer. GIP is betrokken bij de insulineafgifte en verwerking en opslag van voedingsstoffen. Het effect op glucagon hangt mede af van de hoogte van de bloedsuiker. Bij een normale of lage bloedsuiker kan GIP de glucagonafgifte juist stimuleren.
De precieze bijdrage van GIP-receptoractivatie aan het gewichtsverlies met tirzepatide is nog niet volledig opgehelderd.
Wil je uitgebreider lezen hoe lichaamseigen GLP-1 en GLP-1-receptoragonisten werken? Bekijk dan: Wat is GLP-1 en hoe werkt het?
Hoe werkt tirzepatide in het lichaam?
Tirzepatide bindt aan en activeert zowel de GIP- als de GLP-1-receptor. Deze receptoren bevinden zich op verschillende plaatsen in het lichaam, waaronder de alvleesklier en hersenen.
De belangrijkste aangetoonde effecten zijn:
glucoseafhankelijke stimulatie van de insulineafgifte;
beïnvloeding van de glucagonafgifte;
vermindering van de eetlust;
toename van verzadiging;
afname van de gemiddelde energie-inname;
vertraging van de maaglediging, vooral kort na het starten;
verbetering van de bloedsuikerregulatie bij diabetes mellitus type 2.
Tirzepatide verhoogt de vetverbranding niet rechtstreeks. Het gewichtsverlies ontstaat voornamelijk doordat de gemiddelde energie-inname afneemt.
Effect op eetlust en verzadiging
De hersenen spelen een belangrijke rol bij het reguleren van honger, verzadiging en voedselinname. Tirzepatide activeert receptoren die bij deze processen betrokken zijn.
Sommige gebruikers merken dat:
zij minder vaak honger hebben;
kleinere porties voldoende zijn;
zij eerder stoppen met eten;
zij minder behoefte hebben aan tussendoortjes;
de trek in bepaalde voedingsmiddelen afneemt.
Sommige mensen beschrijven daarnaast dat zij minder vaak aan eten denken. Hiervoor wordt informeel de term ‘food noise’ gebruikt. Dit is geen formele medische diagnose en het effect treedt niet bij iedereen op.
Tirzepatide is niet specifiek geregistreerd voor de behandeling van emotioneel eten, eetbuien of een eetstoornis. Bij aanwijzingen voor een eetstoornis kan aanvullende diagnostiek en psychologische of psychiatrische behandeling nodig zijn.
De mate waarin tirzepatide de eetlust vermindert verschilt. Sommige mensen merken snel een duidelijk effect, terwijl anderen weinig verandering ervaren.
Effect op de maaglediging
Tirzepatide vertraagt de maaglediging. Dit effect is doorgaans het sterkst na de eerste dosis en neemt bij herhaalde toediening gedeeltelijk af.
Een tragere maaglediging kan bijdragen aan:
een voller gevoel na een maaltijd;
een minder snelle stijging van de bloedsuiker;
een geleidelijkere toevoer van voedingsstoffen aan de dunne darm.
Hetzelfde effect kan ook maag-darmklachten veroorzaken, waaronder:
misselijkheid;
braken;
oprispingen;
een opgeblazen gevoel;
buikpijn;
snel of langdurig vol zitten.
Het gewichtsverlies door tirzepatide wordt niet uitsluitend door een tragere maaglediging verklaard. De afname van eetlust en totale energie-inname speelt waarschijnlijk een belangrijkere rol.
Omdat tirzepatide de maaglediging kan vertragen, kan het ook invloed hebben op de snelheid waarmee andere orale geneesmiddelen worden opgenomen. Dit kan vooral relevant zijn bij medicijnen waarbij een nauwkeurige en snelle opname belangrijk is.
Effect op de alvleesklier en bloedsuiker
De alvleesklier produceert onder andere insuline en glucagon. Deze hormonen spelen een centrale rol bij de regulatie van de bloedsuiker.
Insuline
Tirzepatide stimuleert de afgifte van insuline wanneer de bloedsuiker verhoogd is. Insuline helpt glucose vanuit het bloed op te nemen in onder andere spier- en vetcellen.
Dit effect is grotendeels glucoseafhankelijk. Wanneer tirzepatide zonder insuline of een sulfonylureumderivaat wordt gebruikt, is de kans op een te lage bloedsuiker daarom relatief klein.
Glucagon
Glucagon stimuleert de lever om glucose aan het bloed af te geven. Tirzepatide beïnvloedt de glucagonafgifte op een manier die mede afhankelijk is van de hoogte van de bloedsuiker.
Bij een verhoogde bloedsuiker kan de glucagonafgifte afnemen. Tijdens een lage bloedsuiker blijft glucagon belangrijk als beschermingsmechanisme.
Bij combinatie met insuline of een sulfonylureumderivaat neemt het risico op hypoglykemie toe. Het kan dan nodig zijn de dosering van deze andere diabetesmedicatie aan te passen.
Bij mensen zonder diabetes wordt het gewichtsverlies voornamelijk verklaard door een afname van de energie-inname en niet door het voorkomen van bloedsuikerschommelingen.
Indirect effect op de lever
Via veranderingen in insuline, glucagon en insulinegevoeligheid kan tirzepatide invloed hebben op de glucoseafgifte door de lever.
Bij een verhoogde bloedsuiker kan de lever minder glucose aan het bloed afgeven. Dit draagt bij aan een verbetering van de bloedsuikerregulatie bij mensen met diabetes mellitus type 2.
Gewichtsverlies kan daarnaast gepaard gaan met een afname van de hoeveelheid vet in de lever. De precieze effecten verschillen per patiënt en indicatie. Tirzepatide moet niet zonder meer worden beschouwd als een behandeling voor iedere vorm van leververvetting of leverziekte.
Effect op vetmassa en spiermassa
Het gewichtsverlies met tirzepatide bestaat voornamelijk uit verlies van vetmassa. Tijdens vrijwel iedere vorm van substantieel gewichtsverlies neemt echter ook de vetvrije massa af. Daaronder valt onder andere spiermassa.
Hoeveel spiermassa verloren gaat, hangt onder meer af van:
de snelheid van het gewichtsverlies;
de hoeveelheid energie en eiwit in de voeding;
krachttraining en andere lichamelijke activiteit;
leeftijd;
ziekte en lichamelijke beperkingen;
uitgangsgewicht en lichaamssamenstelling.
Voldoende eiwitinname en regelmatige krachttraining kunnen helpen om het verlies van spiermassa te beperken. De benodigde eiwitinname verschilt per persoon en moet bij bijvoorbeeld nierproblemen individueel worden beoordeeld.
Lees ook:
De precieze bijdrage van de GIP-receptor aan vetopslag, vetverdeling en energieverbruik wordt nog onderzocht. Het is daarom te vroeg om hieraan specifieke klinische voordelen toe te schrijven.
Hoeveel gewicht verloren deelnemers in onderzoek?
Tirzepatide is onderzocht in verschillende SURMOUNT-studies.
Resultaten van SURMOUNT-1
Aan SURMOUNT-1 deden volwassenen mee met obesitas, of met overgewicht en minimaal één gewichtsgerelateerde aandoening. Zij hadden geen diabetes mellitus type 2.
Na 72 weken bedroeg de gemiddelde verandering van het lichaamsgewicht:
ongeveer −15,0% bij 5 mg tirzepatide;
ongeveer −19,5% bij 10 mg tirzepatide;
ongeveer −20,9% bij 15 mg tirzepatide;
ongeveer −3,1% bij placebo.
Alle deelnemers kregen daarnaast begeleiding bij voeding en lichaamsbeweging.
Bij de interpretatie van deze cijfers zijn enkele beperkingen belangrijk:
het betreft groepsgemiddelden;
de deelnemers vormden een geselecteerde onderzoekspopulatie;
mensen met diabetes waren uitgesloten;
niet iedere deelnemer bereikte of verdroeg de hoogste dosering;
sommige deelnemers stopten voortijdig;
de resultaten in de dagelijkse praktijk kunnen afwijken;
het resultaat geeft geen garantie voor een individuele patiënt.
Mensen met diabetes mellitus type 2 verliezen met tirzepatide gemiddeld vaak minder gewicht dan deelnemers zonder diabetes.
Het is daarom niet mogelijk om vooraf precies te voorspellen hoeveel kilogram iemand zal verliezen.
Tirzepatide versus semaglutide
Tirzepatide en semaglutide activeren allebei de GLP-1-receptor. Tirzepatide activeert daarnaast de GIP-receptor.
In SURMOUNT-5 werden tirzepatide en semaglutide rechtstreeks met elkaar vergeleken bij 751 volwassenen met obesitas of overgewicht en een gewichtsgerelateerde aandoening, zonder diabetes.
Na 72 weken was het gemiddelde gewichtsverlies:
20,2% met tirzepatide;
13,7% met semaglutide.
Dit onderzoek laat zien dat tirzepatide binnen deze specifieke studie gemiddeld tot meer gewichtsverlies leidde. Het betekent niet dat tirzepatide voor iedere patiënt automatisch de beste keuze is.
Bij de interpretatie moet worden meegewogen dat:
het een open-labelonderzoek was;
deelnemers geen diabetes hadden;
specifieke doseringen en opbouwschema’s werden gebruikt;
werd gestreefd naar de maximaal verdragen dosis;
beide groepen begeleiding bij leefstijl kregen;
individuele effecten en bijwerkingen sterk varieerden;
resultaten niet automatisch gelden voor andere doseringen of populaties.
De gecombineerde GIP/GLP-1-receptoractivatie wordt beschouwd als een mogelijke verklaring voor het verschil. De precieze bijdrage van beide receptoren is echter nog niet volledig opgehelderd.
Bij de keuze tussen behandelingen spelen niet alleen gemiddelde gewichtsresultaten mee, maar ook:
de geregistreerde indicatie;
medische voorgeschiedenis;
andere medicatie;
contra-indicaties;
bijwerkingen;
beschikbaarheid;
kosten;
persoonlijke voorkeuren.
Lees voor een uitgebreidere vergelijking: Tirzepatide versus semaglutide
Waarom werkt tirzepatide niet bij iedereen hetzelfde?
De reactie op tirzepatide verschilt aanzienlijk. Factoren die het resultaat kunnen beïnvloeden zijn:
genetische en biologische verschillen;
uitgangsgewicht;
aanwezigheid van diabetes;
leeftijd;
voedingspatroon;
lichamelijke activiteit;
slaap en stress;
andere medische aandoeningen;
andere medicatie;
verdraagbaarheid;
gebruikte dosering;
duur van de behandeling.
Sommige mensen verliezen veel gewicht, anderen relatief weinig. Een deel stopt vanwege bijwerkingen, onvoldoende effect, persoonlijke voorkeuren of andere medische redenen.
Tijdens de behandeling moet daarom niet alleen naar het gewicht worden gekeken. Ook de volgende aspecten kunnen relevant zijn:
bijwerkingen;
voedingsinname;
risico op tekorten;
spierfunctie en spiermassa;
bloeddruk;
bloedsuiker;
eventuele aanpassing van andere medicatie;
lichamelijk en psychisch functioneren.
Bijwerkingen en risico’s van tirzepatide
Zoals ieder geneesmiddel kan tirzepatide bijwerkingen veroorzaken. De meest voorkomende bijwerkingen zijn maag-darmklachten.
Veelvoorkomende bijwerkingen
Deze omvatten onder andere:
misselijkheid;
diarree;
braken;
obstipatie;
buikpijn;
een opgeblazen of vol gevoel;
oprispingen;
verminderde eetlust.
De klachten zijn vaak het duidelijkst tijdens het verhogen van de dosering. Bij veel mensen nemen ze daarna af. Ze kunnen echter soms ernstig zijn, lang aanhouden of reden zijn om de dosis niet verder te verhogen of de behandeling te stoppen.
Ernstigere complicaties komen minder vaak voor. Voorbeelden zijn uitdroging met verslechtering van de nierfunctie, galblaasproblemen, acute pancreatitis, ernstige allergische reacties en hypoglykemie bij combinatie met insuline of een sulfonylureumderivaat. Bij ernstige gastroparese of bepaalde andere maag-darmaandoeningen is extra voorzichtigheid nodig.
Neem contact op met een arts bij hevige aanhoudende buikpijn, herhaald braken, niet meer kunnen drinken of tekenen van uitdroging. Zoek direct medische hulp bij benauwdheid of zwelling van het gezicht, de mond of keel.
Vertel voorafgaand aan een operatie of onderzoek onder narcose of diepe sedatie dat je tirzepatide gebruikt. Door de vertraagde maaglediging kan ondanks nuchter blijven nog maaginhoud aanwezig zijn.
Tirzepatide wordt niet gebruikt tijdens de zwangerschap. Bespreek een zwangerschapswens, borstvoeding en anticonceptie met de behandelaar.
Naast bijwerkingen is aandacht nodig voor voldoende voeding, eiwitten, vocht en behoud van spiermassa. De precieze risico’s verschillen per persoon en worden vóór en tijdens de behandeling beoordeeld.
Wat gebeurt er na het stoppen met tirzepatide?
Na het stoppen kan de eetlust weer toenemen. In SURMOUNT-4 kwamen deelnemers die na een eerste behandelperiode overschakelden op placebo gemiddeld weer aan. Deelnemers die tirzepatide bleven gebruiken, verloren gemiddeld verder gewicht.
Dit laat zien dat de werking niet noodzakelijk blijft bestaan nadat het geneesmiddel is gestopt.
De mate van gewichtstoename verschilt per persoon. Niet iedereen komt terug op het oorspronkelijke gewicht, maar een belangrijk deel van het verloren gewicht kan terugkomen.
Bij sommige mensen kan langdurige behandeling passend zijn. Bij anderen wordt gestopt vanwege:
bijwerkingen;
onvoldoende effect;
zwangerschap of zwangerschapswens;
persoonlijke voorkeuren;
medische omstandigheden;
kosten of beschikbaarheid.
De beslissing om door te gaan of te stoppen moet individueel worden genomen. Stop niet zonder overleg wanneer tirzepatide ook voor diabetes wordt gebruikt.
Lees hierover meer in: Wat gebeurt er als je stopt met afslankmedicatie?
Is tirzepatide een wondermiddel?
Nee. Tirzepatide kan de eetlust en gemiddelde energie-inname verminderen, maar het werkt niet bij iedereen even goed en het kan bijwerkingen veroorzaken.
Ook tijdens de behandeling blijven belangrijk:
een volwaardig voedingspatroon;
voldoende eiwitinname;
voldoende vocht;
regelmatige lichaamsbeweging;
krachttraining;
voldoende slaap;
aandacht voor stress en herstel;
controle van effect en bijwerkingen.
Het doel is niet alleen zoveel mogelijk gewicht verliezen. Behoud van spierfunctie, voldoende voedingsinname, kwaliteit van leven en verbetering van de gezondheid zijn eveneens belangrijk.
Lees ook: Waarom leefstijlaanpassing belangrijk blijft tijdens afslankmedicatie
Veelgestelde vragen over tirzepatide
Hoe snel werkt tirzepatide?
Tirzepatide begint na de eerste injectie de GIP- en GLP-1-receptor te activeren. Sommige mensen merken binnen enkele weken een afname van de eetlust. Bij anderen duurt dit langer of blijft het effect beperkt.
Omdat de dosering geleidelijk wordt opgebouwd, kan het enkele maanden duren voordat de onderhoudsdosis en het maximale individuele effect zijn bereikt.
Hoeveel gewicht kan ik met tirzepatide verliezen?
Dat kan vooraf niet betrouwbaar worden voorspeld.
In SURMOUNT-1 verloren deelnemers zonder diabetes na 72 weken gemiddeld 15,0%, 19,5% en 20,9% bij respectievelijk 5, 10 en 15 mg tirzepatide. Deze gemiddelden zijn geen garantie voor een individueel resultaat.
Mensen met diabetes verliezen gemiddeld vaak minder gewicht dan mensen zonder diabetes.
Is tirzepatide effectiever dan semaglutide?
In SURMOUNT-5 leidde tirzepatide binnen de onderzochte populatie en doseringen gemiddeld tot meer gewichtsverlies dan semaglutide: 20,2% tegenover 13,7% na 72 weken.
Dit betekent niet dat tirzepatide voor iedereen geschikter is. Effectiviteit is slechts één onderdeel van de behandelkeuze. Bijwerkingen, medische voorgeschiedenis, indicatie en persoonlijke voorkeuren moeten eveneens worden meegenomen.
Moet ik tijdens het gebruik op mijn voeding letten?
Ja. Een sterke vermindering van de eetlust kan het moeilijker maken om voldoende eiwitten, vocht, vitaminen, mineralen en vezels binnen te krijgen.
Een volwaardig voedingspatroon blijft daarom belangrijk. Een zeer streng dieet is niet noodzakelijk en kan de kans op tekorten en spierverlies vergroten.
Verlies ik spiermassa?
Tijdens substantieel gewichtsverlies neemt meestal niet alleen vetmassa af, maar ook een deel van de vetvrije massa. Voldoende eiwitinname, krachttraining en een passende snelheid van gewichtsverlies kunnen helpen om spierverlies te beperken.
Kan tirzepatide een lage bloedsuiker veroorzaken?
Bij gebruik zonder insuline of een sulfonylureumderivaat is de kans op hypoglykemie relatief klein.
Bij combinatie met deze diabetesmedicijnen neemt het risico toe en kan aanpassing van de dosering nodig zijn.
Kan ik tirzepatide tijdens de zwangerschap gebruiken?
Nee. Tirzepatide wordt niet tijdens de zwangerschap gebruikt. Bespreek een zwangerschapswens tijdig met de behandelaar, zodat het geneesmiddel op een verantwoord moment kan worden gestopt.
Komt het gewicht terug na het stoppen?
Dat kan. Onderzoek laat zien dat veel deelnemers na het stoppen weer gewicht aankomen. Hoeveel gewicht terugkomt, verschilt per persoon.
Een langetermijnplan voor voeding, beweging, begeleiding en eventuele vervolgbehandeling blijft daarom belangrijk.
Is tirzepatide veilig?
De Europese autoriteiten hebben geoordeeld dat de voordelen voor de geregistreerde indicaties op populatieniveau opwegen tegen de bekende risico’s. Dit betekent niet dat het middel voor iedereen veilig of geschikt is.
Een arts moet vooraf de persoonlijke voordelen, risico’s, contra-indicaties en andere medicatie beoordelen.
Conclusie
Tirzepatide is een gecombineerde GIP/GLP-1-receptoragonist. Door activatie van deze receptoren beïnvloedt het middel de insuline- en glucagonregulatie, eetlust, verzadiging en maaglediging.
Het gewichtsverlies ontstaat voornamelijk doordat de gemiddelde energie-inname afneemt. In klinische onderzoeken verloren deelnemers zonder diabetes gemiddeld ongeveer 15 tot 21% van hun uitgangsgewicht na 72 weken, afhankelijk van de gebruikte dosering. Individuele resultaten kunnen hiervan sterk afwijken.
Tirzepatide kan maag-darmklachten en andere bijwerkingen veroorzaken. Ook ernstige complicaties, zoals pancreatitis, ernstige uitdroging of een allergische reactie, zijn mogelijk. Daarnaast kunnen spiermassa en voedingsinname afnemen en komt na het stoppen bij veel mensen een deel van het gewicht terug.
Het middel is daarom geen losstaande of gegarandeerde oplossing. Het kan bij daarvoor in aanmerking komende volwassenen onderdeel zijn van een bredere behandeling van overgewicht of obesitas.
Overweeg je een behandeling voor overgewicht of obesitas? Laat dan beoordelen welke behandelopties passend zijn. Via de medische vragenlijst kun je informatie over je gezondheid doorgeven. Lijk je in aanmerking te komen voor een behandeling kan je vervolgens een afspraak maken voor een vrijblijvende intake. Het invullen leidt niet automatisch tot behandeling of een recept.
Wil je meer weten over de achtergrond en werkwijze van mij? Lees dan meer over dokter Danny.
Gerelateerde artikelen
Bronnen
European Medicines Agency. Actuele productinformatie Mounjaro (tirzepatide).
Jastreboff AM, Aronne LJ, Ahmad NN, et al. Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity. New England Journal of Medicine. 2022;387:205–216.
Aronne LJ, Sattar N, Horn DB, et al. Tirzepatide as Compared with Semaglutide for the Treatment of Obesity. New England Journal of Medicine. 2025.
Wadden TA, Chao AM, Machineni S, et al. Tirzepatide after intensive lifestyle intervention in adults with overweight or obesity: SURMOUNT-3. Nature Medicine. 2023.
Aronne LJ, Sattar N, Horn DB, et al. Continued Treatment With Tirzepatide for Maintenance of Weight Reduction in Adults With Obesity: SURMOUNT-4. JAMA. 2024.
Heise T, DeVries JH, Urva S, et al. Effects of tirzepatide versus placebo on insulin sensitivity and beta-cell function. The Lancet Diabetes & Endocrinology. 2022.
Nederlandse richtlijn Overgewicht en obesitas bij volwassenen.
American Diabetes Association. Standards of Care in Diabetes—2026.
Deze pagina bevat algemene medische informatie en vervangt geen persoonlijke medische beoordeling of behandeling.